Daric - Darius I / Xerxes I THE ROYAL COINAGE - 2nd type

Η νομισματοκοπία της αυτοκρατορίας των Αχαιμενιδών άρχισε να απομακρύνεται από την απλή αντιγραφή της λυδικής νομισματοκοπίας και να εισάγει αλλαγές με τη βασιλεία του Δαρείου Α΄ (522-486 π.Χ.). Υπό τον Δαρείο Α΄, η κοπή των Κροσεϊδών στις Σάρδεις αντικαταστάθηκε σταδιακά από την κοπή των Δαρικών και των Σιγλών.

Περίπου από το 510-500 π.Χ., ο Δαρείος απλοποίησε στη συνέχεια τη διαδικασία κοπής νομισμάτων αντικαθιστώντας τη διπλή οπίσθια διάτρηση των λυδικών νομισμάτων με μία απλή, επιμήκη οπίσθια διάτρηση και εισήγαγε την εικόνα του Πέρση βασιλιά στη θέση του σχεδίου με το λιοντάρι και τον ταύρο. Αυτό συμπεραίνεται από το γεγονός ότι δεν βρέθηκαν Δαρικοί ή Σιγλοί στον θησαυρό των Απάδανα, κάτω από τους θεμέλιους λίθους των Απάδανα του ανακτόρου των Απάδανα στην Περσέπολη (που χρονολογείται μεταξύ 519 και 510 π.Χ.), ενώ υπήρχαν χρυσές Κροίσοι του ελαφρού τύπου και ελληνικά αργυρά αγάλματα. Αλλά γύρω στο 500 π.Χ., μια πήλινη πινακίδα, που εκδόθηκε το έτος 22 της βασιλείας του Δαρείου Α΄ (περίπου 500 π.Χ.), περιείχε το αποτύπωμα σε πηλό δύο Σιγλών τύπου ΙΙ ("βασιλιάς που ρίχνει βέλος"), γεγονός που δείχνει ότι οι νέοι Σιγλοί είχαν ήδη εκδοθεί από εκείνη την ημερομηνία. Λόγω αυτών και άλλων ανακαλύψεων, η δημιουργία των Δαρικών και των Sigloi χρονολογείται στην τελευταία δεκαετία του 6ου αιώνα π.Χ., κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Δαρείου Α΄.

Τα νέα νομίσματα των Αχαιμενιδών κατασκευάστηκαν αρχικά μόνο σε ασήμι, ενώ διατηρήθηκε το λυδικό χρυσό σχέδιο του Κροίσου. Στη συνέχεια, ο Δαρείος εισήγαγε το νέο του σχέδιο και για τα χρυσά νομίσματα, τα οποία έμειναν γνωστά ως Νταρίκες, από το παλαιοπερσικό Daruiyaka, που σημαίνει "χρυσός". Παρόλο που οι Αχαιμενίδες είχαν αναπτύξει το δικό τους νόμισμα, εξακολουθούσαν να αποδέχονται την τοπική νομισματική παραγωγή, συμπεριλαμβανομένων των αστικών εκδόσεων, σε όλη τη γη που βρίσκονταν υπό τον έλεγχό τους, ιδίως στη Δυτική Ασία.

Σύμφωνα με τον νομισματολόγο Martin Price, δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι τα Darics και τα Sigloi των τύπων Ι και ΙΙ κόπηκαν στις Σάρδεις και ακολούθησαν αμέσως την παραγωγή των Κροσεϊδών, δεδομένου ότι υιοθέτησαν παρόμοια βάρη και ήταν από το ίδιο ύφασμα. Επιμένει ότι τα ευρήματα των Κροσεϊδών και των τύπων "Τοξότης" των Darics και Sigloi δείχνουν ότι δεν ήταν αυτοκρατορικό νόμισμα, αλλά μάλλον νόμισμα της Σατραπίας της Λυδίας.