40 Follis - imitation islamique

Αραβοβυζαντινή

(7ος-8ος αιώνας)

Μετά τη συντριβή της εξουσίας των Σασσανιδών, οι Μουσουλμάνοι σάρωσαν τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία λιγότερο από δέκα χρόνια μετά το θάνατο του Μωάμεθ (632). Ο Ηράκλειος έζησε αρκετά για να δει τα μουσουλμανικά στρατεύματα να εισβάλλουν στην Εγγύς Ανατολή μέχρι την Αίγυπτο. Μέχρι το φθινόπωρο του 642, η Αίγυπτος είχε χαθεί οριστικά από το Βυζάντιο. Φαίνεται ότι οι νέοι εισβολείς αρχικά διατήρησαν το βυζαντινό νομισματικό σύστημα, μιμούμενοι τα υπάρχοντα νομίσματα, τα οποία ονόμασαν fals, παραμόρφωση του folles. Αυτές οι απομιμήσεις παρήχθησαν για περίπου πενήντα χρόνια, μαζί με τα χρυσά δηνάρια, απομίμηση των βυζαντινών solidi. Ο Αλί, ο τέταρτος και τελευταίος χαλίφης στη γενιά του Μωάμεθ (ήταν ξάδελφός του, γαμπρός του και γαμπρός του) είδε την εξουσία του να αμφισβητείται από τον Μοαβία, κυβερνήτη της Συρίας, ο οποίος διέθετε έναν καλά εκπαιδευμένο στρατό που είχε νικήσει τους Βυζαντινούς. Ο Αλί ηττήθηκε και δολοφονήθηκε. Οι Ομαγιάδες (που πήραν το όνομά τους από τον Omayya, τον πατέρα του Mo'awiya) εγκατέστησαν την πρωτεύουσά τους στη Δαμασκό και μαζί τους χάθηκε ο εκλογικός χαρακτήρας του αξιώματος του χαλίφη. Η πλειονότητα των πιστών, οι σουνίτες, αποδέχθηκαν αυτή την αλλαγή. Όμως οι μουσουλμάνοι του "κόμματος του Αλή" ("σι'ατ Αλή") ή σιίτες παρέμειναν προσκολλημένοι στην ιδέα ότι μόνο οι απόγονοι του Μωάμεθ μπορούσαν να διεκδικήσουν τον τίτλο του χαλίφη, ή μάλλον του ιμάμη, μια λέξη που υπονοεί εξουσία με θεϊκό δικαίωμα.

(CGB)