Currency Bar Billet

Τύπος Crew ("Currency Bars and other Forms of Trade Iron", Peter Crew):
U (Meare): "Hooked billets", μερικώς σφυρηλατημένα, πορώδη blooms (μέταλλο που σχηματίζεται από τη σφυρηλάτηση μιας ράβδου), με το ένα άκρο τραβηγμένο προς τα κάτω και λυγισμένο. 125-165 x 45-70 x 30-50mm, 1200-1640g. Μέτρια φωσφορούχα, χαμηλής περιεκτικότητας σε άνθρακα μέταλλο. 8 γνωστά κυρίως από την κεντρική και νότια Αγγλία.
V (Lesser Garth): "Pointed billets", εν μέρει σφυρηλατημένο μπλουμ, με το ένα άκρο τραβηγμένο σε μακριά αιχμή. 358 x 47 x 31mm, 1405g. 1 γνωστό από τη νότια Ουαλία.



Περίπου 1500 υψηλής ποιότητας, διαμορφωμένες σιδερένιες ράβδοι έχουν βρεθεί σε θησαυρούς στη νότια Βρετανία, ιδίως γύρω από οχυρά λόφων και τάφρους οικισμών της Εποχής του Σιδήρου. Περίπου 400 σώζονται, εκ των οποίων περίπου 120 είναι πλήρεις. Είναι γνωστές ως εμπορικό νόμισμα των φυλών της Εποχής του Σιδήρου από το 200 π.Χ. περίπου μέχρι την εισαγωγή των νομισμάτων περίπου 50 χρόνια αργότερα (ευρήματα στο οχυρό Hod Hill, όπου έχουν βρεθεί 27, υποδηλώνουν ότι σταμάτησαν να χρησιμοποιούνται καθώς υιοθετήθηκαν τα νομίσματα). Αυτό που φαίνεται να είναι νόμισμα με σιδερένιες ράβδους αναφέρεται στο Commentarii de Bello Gallico του Ιουλίου Καίσαρα (μπορεί να αναφερόταν σε χρήματα με σιδερένιους δακτυλίους, αλλά το νόμισμα με σιδερένιες ράβδους είναι πιο πιθανό δεδομένης της ανακάλυψης των ράβδων).

Ωστόσο, ενώ σε αρκετές τοποθεσίες υπάρχουν ενδείξεις για το εμπόριο ράβδων διαφόρων τύπων και διαφορετικής μεταλλικής σύνθεσης, η χρήση τους ως νόμισμα αποτελεί μόνο μια μερική εξήγηση. Τα ευρήματα στις άκρες των οικισμών υποδηλώνουν επίσης ότι μπορεί να χρησιμοποιούνταν για τον τελετουργικό καθορισμό των ορίων. Πολλές έχουν βρεθεί εν μέρει σφυρηλατημένες σε άλλα αγαθά. Ορισμένα είναι θραύσματα με σμιλεμένα άκρα, τα οποία χρησιμοποιήθηκαν για την κατασκευή αντικειμένων με λεπίδες. Οι ακαθαρσίες στο μέταλλο υποδεικνύουν τη γεωγραφική προέλευση του μεταλλεύματος, γεγονός που υποδηλώνει ότι οι ράβδοι κατασκευάστηκαν για να αποδείξουν τη χρησιμότητα του τοπικού μετάλλου ως πρώτη ύλη.

Η μορφή της ράβδου καταδείκνυε την ποιότητα του σιδήρου και την καταλληλότητά του για διάφορα είδη εργασίας - οι ράβδοι με υποδοχές ήταν από μέταλλο καλό για τη διαμόρφωση λεπτών διατομών, ενώ εκείνες με διπλωμένες άκρες μπορούσαν να συγκολληθούν από έναν σιδηρουργό. Δεδομένου ότι η καταλληλότητά τους μπορεί να προσδιοριστεί με την όραση, θα είχαν μια προβλέψιμη αξία και έτσι ήταν χρήσιμες ως μέσο ανταλλαγής και ως αποθήκη πλούτου. Δεν ήταν όμως επίσημο νόμισμα όπως τα νομίσματα, που εκδίδονταν από έναν ηγεμόνα. Κατασκευάζονταν από τους τοπικούς σιδηρουργούς. Αντί για ένα απλό νόμισμα, οι ράβδοι αποτελούσαν μέρος ενός πολύ πιο εξελιγμένου εμπορίου ενός πολύτιμου εμπορεύματος.

Οι ράβδοι ζυγίζουν γενικά μεταξύ 300-500g, αλλά δεν υπάρχει ένα τυποποιημένο εύρος βαρών. Ωστόσο, οι διαστάσεις, το βάρος, το σχήμα και η σύνθεση του μετάλλου συσχετίζονται στενά, γεγονός που υποδηλώνει ότι επρόκειτο για τοπικά προϊόντα που λιώθηκαν από τοπικά μεταλλεύματα.

Υπάρχουν τουλάχιστον 20 διακριτοί τύποι που διακρίνονται από τις διαστάσεις τους, το σχήμα της υποδοχής και τη συγκόλληση των άκρων. Ακολουθούν οι κύριες ομάδες, οι οποίες συνδέονται κατά προσέγγιση με τις ακόλουθες περιοχές:
- Σπαθί: Hampshire, Dorset και κατά μήκος του Jurassic Way μέχρι το Humber (φυλές Corieltauvi, Dobunni, Durotriges και Atrebates).
- Spit: Cotswolds, Somerset και κοιλάδα Severn (φυλές Dobunni και Durotriges). Τα ευρήματα συγκεντρώνονται γύρω από το Forest of Dean, μια από τις σημαντικότερες πηγές σιδηρομεταλλεύματος χαμηλού φωσφόρου στη Βρετανία.
- Άροτρο: Κοιλάδα του Τάμεση, Κεντ και Midlands (φυλές Corieltauvi, Catuvellauni και Cantii).
- Bay Leaf: ένας μόνο θησαυρός που βρέθηκε στο Cambridgeshire (φυλή Corieltauvi)

Οι ράβδοι σε σχήμα σούβλας είναι οι πιο συχνά απαντώμενες (αντιπροσωπεύουν το ήμισυ όλων των ευρημάτων) και ακολουθούν οι ράβδοι σε σχήμα σπαθιού (40%) και σε σχήμα αρότρου.

Το σχήμα μπορεί να διαφοροποιηθεί με βάση τη λαβή: ο τύπος ξίφους είναι τσιμπημένος πριν από το ένα άκρο της ράβδου- ο τύπος σφήνας είναι τσιμπημένος στο άκρο (και σε αντίθεση με άλλους τύπους, συχνά δεν στενεύει σημαντικά με το μήκος)- ο τύπος αρότρου έχει υπερυψωμένες φλάντζες στο ένα άκρο- και ο τύπος φύλλου δάφνης έχει μια μακριά τσιμπημένη περιοχή, που τον κάνει να μοιάζει με φύλλο.

Βλέπε επίσης "Offering from the River", Chris Rudd.