| Τόπος |
Ισπανία
|
|---|---|
| Τύπος | Μετάλλια απονομής › Καλλιτεχνικά βραβεία |
| Έτος | 2002 |
| Σύσταση | Χαλκός |
| Βάρος | 123 g |
| Διάμετρος | 60 mm |
| Σχήμα | Κυκλικό |
| Τεχνική | Πρεσσαρισμένο |
| Διάταξη | Διάταξη μεταλλίου ↑↑ |
| Αριθμός | N# 473477 |
Rafael Canogar
Σειρά: Premio Tomás Francisco Prieto de Medallística
Τρία ορθογώνια τεμνόμενα κομμάτια, υπογραφή καλλιτέχνη και σφραγίδα νομισματοκοπείου.
Γραφές: λατινική, λατινική: χειρόγραφη
Επιγραφή
M 2002
Canogar
Στυλιζαρισμένος γραμμικός σχεδιασμός.
| Royal Mint of Madrid (Real Casa de la Moneda de Madrid), Ισπανία (1591-σήμερα) |
Γεννημένος στο Τολέδο το 1935, ο Rafael Canogar είναι ένας από τους πιο γνωστούς σύγχρονους ζωγράφους και χαράκτες της Ισπανίας. Σε ηλικία 15 ετών έγινε δεκτός ως μαθητής από τον ζωγράφο Vázquez Díaz, ενώ παράλληλα σπούδασε σχέδιο στο Círculo de Bellas Artes. Συμμαθητές του ήταν η Cristina de Vera και ο Agustín Ibarrola. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου ζωγράφισε τοπία και πορτρέτα στο ύφος του δασκάλου του και άρχισε να ενδιαφέρεται για το έργο των Braque, Picasso και Miró. Γύρω στο 1955 το έργο του εξελίχθηκε προς την άτυπη αφαίρεση με έντονο εκφραστικό περιεχόμενο.
Το 1957 έγινε ιδρυτικό μέλος της ομάδας "El Paso" μαζί με τους Manuel Millares, Antonio Saura, Luis Feito, Manuel Rivera, Pablo Serrano, Juana Francés και Antonio Suárez. Συμμετείχε στην έκθεση Νέας Ισπανικής Ζωγραφικής και Γλυπτικής που διοργανώθηκε το 1960 από το Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης (MOMA) της Νέας Υόρκης, παρουσιάζοντας το έργο του μαζί με εκθέτες από τα νέα πρωτοποριακά κινήματα. Εκείνη την εποχή ζωγράφισε πολύ χειρονομιακά έργα σε ώχρες, γκρι, λευκά και μαύρα χρώματα. Τότε ήταν που ξεκίνησε τη σειρά Personajes με την οποία έκανε μια δειλή απόπειρα κοινωνικής κριτικής. Στη δεκαετία του '60 έφερε στα έργα του θραύσματα φωτογραφιών από άρθρα εφημερίδων και σιγά σιγά τα σχήματα υλοποιούνταν σε αντικείμενα, πρόσωπα και φιγούρες.
Το 1964 εγκατέλειψε οριστικά τον άτυπο χαρακτήρα και ξεκίνησε μια φάση εμπνευσμένη από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης που βασιζόταν στην αφηγηματική καταγραφή της πραγματικότητας, με εμφανή πολιτική κριτική χρησιμοποιώντας εικόνες ταραχών και καταστολής. Στη συνέχεια οι εικόνες αυτές απέκτησαν τρίτη διάσταση και τα χρώματα περιορίστηκαν στην γκρίζα και μαύρη κλίμακα. Το 1966 προσκλήθηκε στο Mills College στο Όκλαντ (Καλιφόρνια) ως επισκέπτης καθηγητής.
Το 1975 βίωσε μια επιστροφή στην αφαίρεση με την προσθήκη τυπικών στοιχείων από την κυβιστική παράδοση, μετά την οποία προχώρησε σε μονοχρωματικούς πίνακες που εκτελέστηκαν με βάση διαπλεκόμενες πινελιές. Από τις αρχές της δεκαετίας του ογδόντα το ενδιαφέρον του επικεντρώθηκε στα θέματα της νεκρής φύσης, των κεφαλών του Julio González και των αστικών τοπίων, χρησιμοποιώντας επίπεδα χρώματος σε συνδυασμό με σχηματοποιημένες μορφές. Το 1971 κέρδισε το Μεγάλο Βραβείο στη διετή έκθεση του Σάο Πάολο και το 1982 έλαβε το Εθνικό Βραβείο Εικαστικών Τεχνών. Το 2004 έλαβε το Χρυσό Μετάλλιο Καλών Τεχνών.
Παρακαλούμε συνδέσου ή δημιούργησε έναν λογαριασμό για να διαχειριστείς τη συλλογή σου.
| Χρονολογία | Κυκλοφορία | VG | F | VF | XF | AU | UNC | ||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Απροσδιόριστη | |||||||||||||||
| 2002 M | 225 | ||||||||||||||
Κανένα μέλος δεν επιθυμεί να ανταλλάξει αυτό το παρανομισματικό προς το παρόν.