20 Halier Pattern

Εσωτερική κρούση του νομισματοκοπείου της Κρεμνίτσα στο πλαίσιο των δοκιμών για την κοπή νομισμάτων πολλαπλών όψεων. Στις 28 Μαΐου 1991 άρχισαν οι προετοιμασίες για την έκδοση μιας νέας σειράς τσεχοσλοβακικών κερμάτων από κοινά μέταλλα. Οι χαμηλότερες ονομαστικές αξίες θα ήταν από μη μαγνητικό μέταλλο. Η πιο φυσική επιλογή ήταν το αλουμίνιο, όπου το κόστος παραγωγής των κερμάτων των 20 Heller και των 50 Heller δεν υπερέβαινε το ονομαστικό. Ένας άλλος υπό εξέταση κανόνας, τον οποίο η SBCS ήθελε να εφαρμόσει, ήταν ότι οι αξίες με ένα 2 μέσα τους θα ήταν τετράγωνες περιμετρικά. Για τα 20 Heller επιλέχθηκε ένα 11γωνο. Το Νομισματοκοπείο ανέλαβε να δοκιμάσει και να κατακτήσει τη διαδικασία κοπής, τόσο με τα σύγχρονα υλικά που ήδη χρησιμοποιούνταν στο εξωτερικό, αλλά και την παραγωγή των νομισμάτων πολλαπλών όψεων. Στις 22 Νοεμβρίου 1991, το Κρατικό Νομισματοκοπείο στην Κρεμνίτσα υπέβαλε την τελική του γνώμη στην SBČS, από την οποία παρατίθενται τα εξής για το 20 Heller: "Μετά τη διεξαγωγή των δοκιμών, το Κρατικό Νομισματοκοπείο δηλώνει ότι από πλευράς κοπής είναι σε θέση να εξασφαλίσει όλες τις απαιτήσεις της SBČS" .... "Για τα 20 h, προτείνουμε έναν ελάχιστο αριθμό πλευρών 11 ή ένα ψεύτικο (εσωτερικό) εξάγωνο, διατηρώντας παράλληλα ένα στρογγυλό νόμισμα". Στις 29 Νοεμβρίου 1991, η SBCS αποφάσισε να προχωρήσει σε στρογγυλή πλακέτα με ψευδοπολύγωνο (7πλευρο) για τα 20h. Η πρόθεση αυτή κατοχυρώθηκε και στον τελικό σχεδιασμό της σειράς, ο οποίος τελικά δεν υλοποιήθηκε λόγω της διαίρεσης της ομοσπονδιακής δημοκρατίας σε δύο ξεχωριστά κράτη.