Medal - Dartmouth Heritage Museum Society The Alderney

Το Alderney:

Alderney ναυπηγήθηκε στο Kingston upon Hull (Yorkshire) της Αγγλίας το έτος 1742. Στα σχέδια ή το σχέδιο ναυπηγήθηκε το H.M.S. Alborough στο Λίβερπουλ και το H.M.S. Lowstoft στο Ντέπφορντ. Όλα ήταν πλοία γραμμής και έφεραν 22 κανόνια. Ένα άλλο πλοίο με τις ίδιες διαστάσεις αλλά με ελαφρώς τροποποιημένο κύτος ήταν το πλοίο Tryton.

Μέχρι το 1749, ορισμένα από αυτά τα πλοία είχαν παροπλιστεί και μετατραπεί σε μεταγωγικά και πιστεύεται ότι απασχολούνταν στη μεταφορά μεταναστών στον νέο κόσμο.

Δεν υπάρχει καμία καταγραφή για την είσοδο του Alborough στο λιμάνι του Halifax, που εκείνη την εποχή ήταν γνωστό ως "Csimiliar → similarhebucto", αλλά το Alderney έφτασε εδώ στα τέλη του καλοκαιριού του 1750 και αποβίβασε τους επιβάτες του σύμφωνα με τις οδηγίες του κυβερνήτη Cornwallis στην ανατολική πλευρά του λιμανιού.

Οι έποικοι, που ανέρχονταν συνολικά σε τριακόσια πενήντα τρία άτομα, άρχισαν αμέσως να χαράζουν τις κοινότητες και ονόμασαν τη νέα τους πατρίδα Ντάρτμουθ, λόγω του παρόμοιου τοπίου στο Ντάρτμουθ της Αγγλίας. Ένας μικρός ποταμός έβγαινε από τον όρμο, τον οποίο ονόμασαν ποταμό "Dart". Είχαν ταξιδέψει για πολλές εβδομάδες αφού επιβιβάστηκαν από την πόλη Γκρέιβσεντ της Νότιας Αγγλίας, το ίδιο λιμάνι με αυτό που έκαναν οι Πατέρες των Προσκυνητών το 1620.

Η ιστορία του Evergreen House:
Η ιστορία του Evergreen προέκυψε από μια τραγωδία. Ο δικηγόρος Alexander James και η σύζυγός του Harriet Hawthorn, αφού έχασαν 8 παιδιά από ασθένειες, μετακόμισαν στην "εξοχή" για να ξεφύγουν από τις ανθυγιεινές συνθήκες των περιοχών του κέντρου. Ο James ανέθεσε στον διάσημο τοπικό αρχιτέκτονα Henry Elliot να σχεδιάσει το νέο σπίτι και το Evergreen ολοκληρώθηκε το 1867. Με τα υπόλοιπα τρία παιδιά τους, το ζευγάρι ξεκίνησε μια νέα ζωή, όπου ο Alexander James έγινε δικαστής του επαρχιακού δικαστηρίου, σχολάρχης του Dartmouth, επικεφαλής της επιτροπής Regatta και επικεφαλής του Mechanics Institute (μια πρώιμη μορφή σχολής επαγγελμάτων). Το Evergreen φιλοξένησε επίσης πολλές επισκέψεις του διάσημου Joseph Howe, καθώς ο δικαστής και ο Howe ήταν γνωστοί φίλοι.

Το Evergreen House φιλοξένησε αργότερα την εθνικής φήμης λαογράφο της Νέας Σκωτίας, Δρ Helen Creighton. Το 1928, η Helen άρχισε να συλλέγει τα λαογραφικά στοιχεία των Ναυτικών επαρχιών και θα απολάμβανε μια καριέρα που της έφερε διεθνή αναγνώριση και της χάρισε τον τίτλο, "Η πρώτη κυρία της λαογραφίας του Καναδά". Έχοντας ως βάση και γραφείο της το Evergreen, η Helen συνέλεξε τραγούδια όπως το "Farewell to Nova Scotia", μαζί με ιστορίες, δοξασίες, προλήψεις, προλήψεις, θεραπείες, λαϊκούς τρόπους και ιστορία. Δημοσίευσε αυτόν τον πλούτο γνώσεων σε πολυάριθμα βιβλία. Σε μια εποχή που πολλά αγροτικά σπίτια δεν είχαν ηλεκτρικό ρεύμα, η Helen προσκάλεσε επίσης τοπικούς τραγουδιστές στο Evergreen για να ηχογραφήσουν τα τραγούδια τους.

Η συλλογή λαϊκών τραγουδιών της Helen Creighton είναι θρυλική -περίπου 16.000 τραγούδια και παραλλαγές-, αλλά είναι ίσως πιο γνωστή για τη συλλογή της με ιστορίες δεισιδαιμονιών. Το βιβλίο της, "Bluenose Ghosts", συνεχίζει να είναι καναδικό μπεστ σέλερ. Οι κάτοικοι της περιοχής εξακολουθούν να θυμούνται να έρχονται στο Evergreen το Halloween και να τους υποδέχεται η Helen ντυμένη με στολή μάγισσας και να τους διηγείται ιστορίες φαντασμάτων. Ήταν επίσης εδώ στο Evergreen που είχε πολλές παραφυσικές εμπειρίες και άκουσε τρία χτυπήματα, έναν "προάγγελο" τραγωδίας.

Το 1978, η Helen Creighton πούλησε το Evergreen στην πόλη του Dartmouth, η οποία το αγόρασε με την υποστήριξη του Μουσείου της Νέας Σκωτίας. Το σπίτι ερμηνεύεται σήμερα στο αρχικό βικτοριανό του στυλ και αποτελεί ένα εντυπωσιακό παράδειγμα κατοικίας κυρίων στα μέσα της Βικτωριανής εποχής. Το σπίτι είναι επιπλωμένο με αντίκες εποχής από τη συλλογή του Μουσείου και έχει ωραία θέα στο λιμάνι του Halifax.

Σήμερα, το Evergreen είναι τόσο ένα ιστορικό σπίτι ανοιχτό στο κοινό όσο και η έδρα της διοίκησης του Dartmouth Heritage Museum.