Medaillon - Constantinus I CONSTANTINVS AVG; Constantinople

RIC VII 1 (Κωνσταντινούπολη) και 164 (Νικομήδεια), Alföldi 746, Depeyrot 20/1 (Ticinum), Calicó 5156 (Κωνσταντινούπολη).

Σημείωση από το CNG :

Η έκδοση αυτή έχει εγείρει διάφορα ερωτήματα σχετικά με το πού, πότε και για ποιο σκοπό κόπηκε, αλλά και με την ονομαστική αξία που μπορεί να έχει. Ενώ δύο παραδείγματα αυτού του τύπου περιλαμβάνουν υπογραφές νομισματοκοπείου τόσο για την Κωνσταντινούπολη όσο και για τη Νικομήδεια, η έλλειψη υπογραφής σε αυτή την έκδοση έχει οδηγήσει τους μελετητές σε εικασίες για το πού κόπηκε. Ο Cohen ήταν ο πρώτος που σημείωσε τον τύπο από ένα δείγμα στην Κοπεγχάγη (βλ. RIC VII, pl. 21, 164 για την απεικόνισή του), αν και περιέγραψε εσφαλμένα τον εμπροσθότυπο ως δάφνινο και απέδωσε τη χρονολογία του στην περίοδο μετά τον θάνατο του Κωνσταντίνου, όταν οι διάδοχοί του έκοβαν τον λεγόμενο εμπροσθότυπο "μάτια προς Θεό" ως αναμνηστικές εκδόσεις. Ο Bruun, στο RIC VII, ακολουθώντας τα δικά του υφολογικά κριτήρια, απέρριψε την κωνσταντινουπολίτικη προέλευση και αντιθέτως πρότεινε ότι το τεμάχιο που περιγράφει ο Cohen ανήκε στη Νικομήδεια (RIC VII 164). Προφανώς για να διασφαλίσει τα στοιχήματά του, κατέγραψε επίσης το νόμισμα ως ανυπόγραφη πρώτη έκδοση του νέου νομισματοκοπείου της Κωνσταντινούπολης, αν και σημείωσε ότι η Νικομήδεια ήταν το προτιμώμενο νομισματοκοπείο. Το ερώτημα σχετικά με το σημείο προέλευσης του νομίσματος έχει μπερδευτεί περαιτέρω από τον Depeyrot, ο οποίος το αποδίδει στην Τικινωνία στο πλαίσιο μιας έκδοσης η οποία, "rassemble plusieurs séries de monnaies qui ont dû été émises lors du donativum de 326 et du passage de Constantin à Ticinum (συγκεντρώνει διάφορες εκδόσεις νομισμάτων που κόπηκαν κατά τη διάρκεια του donativum του 326 και του περάσματος του Κωνσταντίνου στην Τικινωνία) ." Για τον Depeyrot, η έκδοση αυτή δεν ήταν για κάποια διανομή "comme sur les types similaires de Constantinople et de Nicomédie (όπως στους παρόμοιους τύπους της Κωνσταντινούπολης και της Νικομήδειας)", αλλά ήταν, στην πραγματικότητα, μια σκηνή adventus και δεν μπορούσε να είναι ανατολικό προϊόν.
Εκτός από την έλλειψη σφραγίδας νομισματοκοπείου, το απλό ταινιωτό διάδημα του Κωνσταντίνου και ο εμπρόσθιος μύθος μπορεί να προσφέρουν ενδείξεις. Ο αυτοκρατορικός θρύλος υφίσταται επίσης μια μεταμόρφωση, καθώς ο πιο παραδοσιακός τύπος, IMP C...P F AVG, των πρώιμων εκδόσεών του αντικαθίσταται τώρα από τον πιο άμεσο και έγκυρο CONSTANTINVS AVG (μερικές φορές ενισχύεται με την προσθήκη του τίτλου MAX), έναν τίτλο που άρχισε να χρησιμοποιεί συχνά στα νομίσματά του μετά την ήττα του Μαξέντιου το 312 μ.Χ., όταν έγινε ασυναγώνιστος αυτοκράτορας στη Δύση. Από το 324 μ.Χ., ωστόσο, όταν επαναλήφθηκε ο εμφύλιος πόλεμος μεταξύ του Κωνσταντίνου και του Λικινίου Α΄, οι εκδόσεις του Κωνσταντίνου αρχίζουν να εμφανίζουν μια νέα αυτοκρατορική εμπρόσθια όψη, καθώς η δάφνινη προτομή των νομισμάτων του δίνει τη θέση της σε μια προτομή που φέρει διάδημα. Βάσει αυτής της υφολογικής εξέλιξης, το 324 μ.Χ. πρέπει να είναι το terminus post quem για την έκδοση αυτή.
Η παρουσία της θριαμβευτικής τετράδας στην οπίσθια όψη, με τον Κωνσταντίνο να κρατά σκήπτρο, το οποίο ολοκληρώνεται σαφώς από έναν αετό που κρατά στεφάνι (σε αντίθεση με το δείγμα της Κοπεγχάγης), αποδεικνύει ότι το νόμισμα αυτό εκδόθηκε με την ευκαιρία κάποιου θριάμβου και όχι, όπως πρότεινε ο Depeyrot, ενός adventus. Ο ειδικός χαρακτήρας της έκδοσης αυτής μπορεί επίσης να υποδηλώνεται από το βάρος του νομίσματος, το οποίο αντιστοιχεί στο βάρος του παλαιού διοκλητιανού aureus με 60 προς τη ρωμαϊκή λίβρα και όχι στο πρότυπο του solidus που καθιέρωσε ο Κωνσταντίνος το 309 μ.Χ..
Η έλλειψη σφραγίδας νομισματοκοπείου υποδηλώνει είτε προσωρινή είτε νέα διευκόλυνση, καθώς τα άλλα νομισματοκοπεία είχαν ήδη μακροχρόνια συστήματα σφραγίδας νομισματοκοπείου. Ο νέος τύπος προσωπογραφίας και ο θρύλος υποδηλώνουν κάποια πολιτική προσέγγιση προς όφελος του Κωνσταντίνου. Και το ασυνήθιστο, κάπως νοσταλγικό πρότυπο βάρους ενός αυτοκρατορικού προκατόχου όπως ο Διοκλητιανός, υποδηλώνει ένα γεγονός που αποσκοπούσε στην αποκατάσταση μιας ισχυρής αυτοκρατορίας του παρελθόντος. Δεδομένων αυτών των πιθανοτήτων, λοιπόν, είναι πολύ πιθανό, αν όχι βέβαιο, ότι η καταχώριση του RIC ως Κωνσταντινούπολη 1 είναι σωστή και ότι η έκδοση αυτή ήταν η πρώτη που κόπηκε στην Κωνσταντινούπολη μετά την απομάκρυνση του Λικινίου Α΄ και του γιου του το 325-326 μ.Χ..