Octodrachm

AMNG III 2, πίν. XVIII, 2- Traité I, 1462 και πίν. XLV, 10- Svoronos, Hellénisme Primitif, P56, 5 και pl. V, 4.

Η περιοχή της Θρακομακεδονίας διέθετε άφθονα ορυχεία χρυσού και αργύρου, ιδίως στην πλούσια μεταλλευτική περιοχή γύρω από το όρος Παγγαίο, τα οποία εκμεταλλεύονταν οι τοπικές φυλές και οι ξένοι, συμπεριλαμβανομένων των Θασίων, οι οποίοι διατηρούσαν ερείσματα στην ηπειρωτική χώρα. Ο ορυκτός πλούτος προσέλκυσε επίσης το ενδιαφέρον των Αθηναίων, οι οποίοι νίκησαν τους Θάσιους το 463 και ξανά το 375 π.Χ. για να καταλάβουν τους ηπειρωτικούς οικισμούς τους. Είναι σαφές ότι οι Μακεδόνες βασιλείς παρενέβαιναν στις εμπορικές υποθέσεις των βόρειων γειτόνων τους, διότι εξέδωσαν μεγάλη ποσότητα αργυρούχων νομισμάτων κατά την περίοδο από το 498 έως το 369 π.Χ. Λίγο αργότερα, ο Φίλιππος Β' προσάρτησε την περιοχή της Παγγαίου, βρίσκοντας μεγάλη επιτυχία στις μεταλλευτικές του δραστηριότητες, γεγονός που επέτρεψε σε αυτόν και στον γιο του, Αλέξανδρο Γ', να χρησιμοποιήσουν τον νεοαποκτηθέντα πλούτο τους για να μετατρέψουν το βασίλειό τους από περιφερειακή σε διεθνή δύναμη. Η παραγωγή νομισμάτων από τις φυλές της περιοχής φαίνεται ότι έγινε κυρίως από το 530 έως το 450 π.Χ., ενώ το μεγαλύτερο μέρος των εκδόσεων με μεγάλη ονομαστική αξία φαίνεται ότι εκδόθηκε από το 485 έως το 460 π.Χ. Έχει από καιρό υποστηριχθεί ότι αυτά τα μεγάλα ασημένια νομίσματα θα ήταν άβολα για τις τοπικές ανάγκες, αλλά αυτό δεν μπορεί να θεωρηθεί δεδομένο. Παρόλο που τα στοιχεία των θησαυρών δείχνουν ότι εξήχθησαν στην Εγγύς Ανατολή, το Λεβάντε και την Αίγυπτο, αυτό δεν αποκλείει την προοπτική της τοπικής χρήσης τους. Αρκεί να αναλογιστεί κανείς τις παραδόσεις των μεγάλων, χυτών χάλκινων χρημάτων στην Κεντρική Ιταλία για έναν πιο δραματικό παραλληλισμό. Τα ασημένια νομίσματα μεγάλης ονομαστικής αξίας των φυλών αυτής της περιοχής είχαν συχνά κοινά σχέδια. Αυτό το οκτάδραχμο (ή τρίστρατο) των Orrescii, μιας φυλής που είναι γνωστή μόνο από τη νομισματοκοπία της, φέρει μια σύνθεση εμπρόσθιου μέρους που είναι σχεδόν πανομοιότυπη με εκείνη που συναντάται στα νομίσματα της ίδιας ονομαστικής αξίας που εκδόθηκαν ταυτόχρονα από τους Edones, τους Ichnai και τους Tyntenoi. Το νόημα αυτού του σχεδίου, το οποίο δείχνει έναν γυμνό, γενειοφόρο άνδρα που φοράει καυσία και κρατάει δύο δόρατα, να οδηγεί δύο βόδια, το πλησιέστερο με το κεφάλι χαμηλωμένο και το πιο απομακρυσμένο με το κεφάλι υψωμένο, δεν είναι σίγουρα γνωστό. Η μορφή μπορεί να είναι ένας βοσκός ή ένας τοπικός ήρωας που εκτελεί ένα κατόρθωμα από κάποιον τοπικό μύθο, ο οποίος, ίσως, απεικονίζεται με διαφορετική μορφή στα νομίσματα των Δερρώνων, στα οποία ένας άνδρας οδηγεί ένα κάρο με βόδια. Η πιο κοινή πεποίθηση, ωστόσο, είναι ότι η μορφή είναι ο θεός Ερμής εν μέσω κλοπής των βοοειδών του ήλιου. Η άποψη αυτή θα μπορούσε να βρει υποστήριξη σε ένα σύγχρονο δωδεκάδραχμο των Δερρώνων (Svoronos, L'Hellénisme primitif de la Macédoine, pl. I, 8), το οποίο δείχνει στον εμπροσθότυπο έναν άνδρα να στέκεται ανάμεσα σε δύο βόδια, αλλά αντί για δόρατα κρατάει έναν καδένα.