Solidus - Avitus VICTORIA AVGGG; Mediolanum

Χαρακτηριστικά

Εκδότης	Western Roman Empire (Ρώμη)
Αυτοκράτορας	Avitus (455-456)
Τύπος	Απλά νομίσματα κυκλοφορίας
Έτη	455-456
Αξία	1 Solidus
Συνάλλαγμα	Solidus
Σύσταση	Χρυσός
Βάρος	4,48 g
Διάμετρος	21 mm
Σχήμα	Κυκλικό (ανώμαλο)
Τεχνική	Σφυρηλατημένο
Διάταξη	Μεταβλητή διάταξη ↺
Απονομιμοποιημένο	Ναι
Αριθμός	N# 373844
Βιβλιογραφία	RIC X# 2403 John P. C. Kent, Robert Andrew Glendinning Carson, Andrew Burnett; 1994. The Roman Imperial Coinage / Volume 10. The Divided Empire and the Fall of the Western Parts (AD 395–491). Spink & Son, London, United Kingdom. , OCRE# ric.10.av_w.2403 Online Coins of the Roman Empire (http://numismatics.org/ocre/) , Lacam# 17 Guy Lacam; 1983. La fin de L'Empire romain et le monayage or en Italie. Adolf Hess, Luzern, Switzerland (2 volumes). , Depey Rom# 22/1 Georges Depeyrot; 2006. La monnaie romaine : 211 av. J.-C. - 476 apr. J.-C.. Errance, Paris, France.

Εμπροσθότυπος

Προτομή του Άβιτου, γενειοφόρος, με ρόδακα, θώρακα και κούπα, δεξιά. Αυτόματη μετάφραση

Γραφή: λατινική

Επιγραφή D N AVITVS - PERP F AVG

Οπισθότυπος

Ο Άβιτος όρθιος με στρατιωτική ενδυμασία, με το κεφάλι δεξιά, κρατάει μακρύ σταυρό στο δεξί χέρι, με τη Νίκη σε σφαίρα αριστερά στο αριστερό, στηρίζει το αριστερό του πόδι σε ξαπλωμένο αιχμάλωτο- Μ-Δ στα πεδία, σφραγίδα νομισματοκοπείου στην περίμετρο. Αυτόματη μετάφραση

Γραφή: λατινική

Επιγραφή
VICTORI-A AVGGG
M D
COMOB

Νομισματοκοπείο

MD COMOB

Mediolanum, σημερινός/ή/ό Milan, Ιταλία

Σχόλια

Η σύντομη, ταραγμένη βασιλεία του Μάρκου Μαϊκίλιου Φλάβιου Επάρχιου Αβίτου ήρθε σε ένα σκηνικό χάους, αποσύνθεσης και ίντριγκας στην ετοιμοθάνατη Δυτική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. Ο Avitus ήταν ένας Ρωμαίος-Γαλλικός ευγενής υψηλού κύρους που υπηρέτησε ως απεσταλμένος μεταξύ της Ρωμαϊκής Συγκλήτου και των Βησιγότθων που κυβερνούσαν πλέον μεγάλες εκτάσεις της Γαλατίας και της Ισπανίας. Μετά τον θάνατο του σφετεριστή Πετρόνιου Μάξιμου στη Ρώμη το 455 μ.Χ., ο Αβίτος κέρδισε εύκολα την υποστήριξη του Βησιγότθου βασιλιά Θεοδώριχου Β' και ανακηρύχθηκε αυτοκράτορας της Δύσης στην Αρλ στη νότια Γαλατία στις 9 ή 10 Ιουλίου. Μια συνέλευση των Γαλαζορωμαίων ευγενών επικύρωσε την αναγόρευση στην Τουλούζη τον επόμενο μήνα και ο αυτοκράτορας της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας Μαρκιανός έδωσε την έγκρισή του τον Σεπτέμβριο. Οι αριστοκράτες και ο απλός λαός της Ιταλίας, ωστόσο, θεώρησαν τον Άβιτο ως Γαλάτη παρείσακτο και τον υποδέχθηκαν ψυχρά κατά την άφιξή του στη Ραβέννα. Έχοντας μεγάλη ανάγκη από στρατιωτικό κύρος, ο Αβίτος έψαξε για έναν ικανό στρατηγό για να ηγηθεί των στρατών του και τον βρήκε στον εκρωμαϊσμένο βάρβαρο Ρίκιμερ, ο οποίος είχε κερδίσει μια ναυμαχία εναντίον των Βανδάλων στις ακτές της Κορσικής στις αρχές του 456 μ.Χ.. Αλλά ο Ρίκιμερ είχε τα δικά του μεγαλεπήβολα σχέδια. Διορισμένος Αρχιστράτηγος των Στρατιωτών, άρχισε σύντομα να ίντριγκες με τον Ματζόριο, τον τολμηρό Ρωμαίο αξιωματικό που ηγείτο του στρατού της Ιταλίας, για να υπονομεύσει το αδύναμο καθεστώς του Αβίτου. Μια σοβαρή πείνα στην Ιταλία επιδείνωσε τη θέση του Αβίτου, του οποίου οι Βησιγότθοι σύμμαχοι ήταν πλέον απασχολημένοι με τον πόλεμο κατά των Σουέβι στην Ισπανία. Υπό την πίεση των ιταλικών γαλαζοαίματων, ο Άβιτος απέλυσε τους Γότθους σωματοφύλακες και τους Γαλάτες συμβούλους του, γεγονός που τον άφησε πιο ευάλωτο. Το τελικό πραξικόπημα ήρθε στις 17 Οκτωβρίου 456 μ.Χ., όταν ο Μαγιόριος και ο Ρίκιμερ απέσυραν την υποστήριξή τους και απλώς κήρυξαν τον Άβιτο έκπτωτο. Έφυγε από τη Ρώμη, ελπίζοντας να βρει ασφαλές καταφύγιο στη Γαλατία, αλλά τον πρόλαβε ο Ρίκιμερ, τον ανάγκασε να παραιτηθεί και τον χειροτόνησε επίσκοπο της Πιατσέντσα (συνηθισμένο μέσο για την οριστική απομάκρυνση κάποιου από την κυβερνητική υπηρεσία). Δεν έζησε ποτέ για να αναλάβει την ιερατική του θέση, καθώς πέθανε λίγες ημέρες ή εβδομάδες αργότερα, είτε από φυσικά αίτια είτε με εντολή του Ρίκιμερ. Η σπάνια νομισματοκοπία του Αβίτου αντανακλά τη γαλλική καταγωγή του, καθώς τα περισσότερα νομίσματα με το όνομά του φαίνεται να έχουν κοπεί στο πρόσφατα επαναλειτουργημένο νομισματοκοπείο του Αρελάτε (σημερινή Αρλ), όπου πρωτοανακηρύχθηκε αυτοκράτορας. Αυτόματη μετάφραση

Αυτό το κείμενο έχει μεταφραστεί αυτόματα. Το πρωτότυπο κείμενο είναι:

The brief, troubled reign of Marcus Maecilius Flavius Eparchius Avitus came against a backdrop of chaos, disintegration and intrigue in the dying West Roman Empire. Avitus was a Romano-Gallic nobleman of high standing who served as an envoy between the Roman Senate and the Visigoths who now ruled large swaths of Gaul and Spain. Upon the death of the usurper Petronius Maximus at Rome in AD 455, Avitus easily gained the support of the Visigothic king, Theodoric II, and was proclaimed emperor of the West at Arles in southern Gaul on July 9 or 10. An assembly of Gallo-Roman nobles ratified the elevation at Toulouse the following month, and the East Roman Emperor Marcian gave his approval in September. The aristocrats and common folk of Italy, however, viewed Avitus as a Gallic interloper and gave him a cool reception upon his arrival at Ravenna. Badly in need of military prestige, Avitus looked about for a capable general to lead his armies and found one in the Romanized barbarian Ricimer, who had won a naval battle against the Vandals off the coast of Corsica early in AD 456. But Ricimer had grand designs of his own. Appointed Master of Soldiers, he soon began intriguing with Majorian, the dashing Roman officer leading the army of Italy, to undermine Avitus' feeble regime. A severe famine in Italy only worsened the position of Avitus, whose Visigothic allies were now preoccupied with a war against the Suevi in Spain. Under pressure from the Italian bluebloods, Avitus dismissed his Gothic bodyguards and Gallic advisors, which only left him more vulnerable. The final coup d'etat came on October 17, AD 456, when Majorian and Ricimer withdrew their support and simply declared Avitus deposed. He fled Rome, hoping to make safe haven in Gaul, but was overtaken by Ricimer, forced to abdicate, and consecrated bishop of Piacenza (a common means of permanently removing someone from government service). He never lived to take up his clerical post, dying a few days or weeks later, either of natural causes or on Ricimer's orders. The rare coinage of Avitus reflects his Gallic origins, as most of the coins in his name appear to have been struck at the newly reopened mint of Arelate (modern Arles), where he was first acclaimed emperor.

Δες επίσης

Διαχείριση της συλλογής μου

Παρακαλούμε συνδέσου ή δημιούργησε έναν λογαριασμό για να διαχειριστείς τη συλλογή σου.

Χρονολογία					VG	F	VF	XF	AU	UNC
Απροσδιόριστη
Χ.Χ. (455-456) MD COMOB

Απόκτησε αυτό το νόμισμα

Κανένα μέλος δεν επιθυμεί να ανταλλάξει αυτό το νόμισμα προς το παρόν.

Δείκτης σπανιότητας Numista: 100 Συμβουλές αναζήτησης

Αυτός ο δείκτης βασίζεται στα δεδομένα των συλλογών των μελών του Numista. Κυμαίνεται από 0 έως 100, όπου το 0 υποδειλώνει ένα πολύ συνηθισμένο νόμισμα ή χαρτονόμισμα, ενώ το 100 υποδειλώνει ένα σπάνιο νόμισμα ή χαρτονόμισμα μεταξύ των μελών του Numista.

Παρελθοντικές πωλήσεις

Εικόνες	Πώληση	Χρονολογία	Βαθμός	Τιμή πώλησης
	Heritage Auctions 2021 August 19 - 20 ANA WFOM World & Ancient Coins Platinum Night Signature Auction 3094 Λοτ 33112	19 Αυγ 2021	UNC (NGC MS 5/5 - 3/5)	USD 52.800,00 (συμπεριλαμβανομένης της προμήθειας αγοραστή)
© Heritage Auctions

Προβολή πωλήσεων

Συζήτηση ή υποβολή ερώτησης

Συμβολή στον κατάλογο

Τροποποίηση ή προσθήκη δεδομένων σε αυτήν τη σελίδα (στα αγγλικά)
Καταχώρισε μία παρελθοντική πώληση σε δημοπρασία
Καταχώρισε ένα παράδειγμα αυτού του τύπου
Διπλασιασμός αυτής της σελίδας (στα αγγλικά)

Για να αναφέρεις αυτήν τη σελίδα: https://numista.com/373844 (αντιγραφή μόνιμου συνδέσμου) Ο μόνιμος σύνδεσμος αντιγράφηκε.
Κοινοποίηση: