2½ Tola Trade coinage

Χαρακτηριστικά

Εκδότης	Free Hanseatic city of Hamburg (German States)
Φορέας έκδοσης	Friedrich Wilhelm Burchard
Περίοδος	Free Hanseatic City (1324-1922)
Τύπος	Νομίσματα εκτός κυκλοφορίας
Έτος	1877
Σύσταση	Άργυρος (.995)
Βάρος	29,12 g
Διάμετρος	36 mm
Σχήμα	Κυκλικό
Τεχνική	Πρεσσαρισμένο
Απονομιμοποιημένο	Ναι
Αριθμός	N# 371791
Βιβλιογραφία	Schaaf# 62 M2 Rudolf Schaaf; 1979. Die Proben der Deutschen Münzen seit 1871: Versuch einer Katalogisierung = The Patterns of German Coins since 1871 (1^st Edition). Munzen & Medaillen, Basel, Switzerland.

Εμπροσθότυπος

Κεφαλή της Χαμονίας προς τα δεξιά, φορώντας δάφνινο στεφάνι, τοιχογραφημένο στέμμα, μαργαριταρένιο περιδέραιο και σκουλαρίκια με τρίαινα. Αυτόματη μετάφραση

Οπισθότυπος

Γραφή: λατινική

Επιγραφή
GEW . 450 GR . TROY
2½
TOLA
FEINGEH . 0.995
✶ FEIN 447,75 GR . TROY ✶

Πλήρες υπόμνημα: Gewicht 450 Grains Troy. Feingehalt 0.995. Fein 447.75 Grains Troy.

Περιφέρεια

Φρεζαρισμένο Αυτόματη μετάφραση

Νομισματοκοπείο

Hamburg Mint (Hamburgische Münze), Γερμανία (801-σήμερα)

Σχόλια

Ιστορικό πλαίσιο

Μέχρι τον 19ο αιώνα, το νόμισμα στα γερμανικά κράτη βασιζόταν αποκλειστικά στο ασήμι, με λίγες εξαιρέσεις (Βρέμη, Ανόβερο, Πρωσία). Ωστόσο, τον 19ο αιώνα, ο χρυσός έγινε πολύ δημοφιλής σε όλο τον κόσμο, ιδίως στις Ηνωμένες Πολιτείες, τη Γαλλία και το Ηνωμένο Βασίλειο, μετά την ίδρυση νέων μεγάλων ορυχείων χρυσού στην Καλιφόρνια και την Αυστραλία. Με τον Αυτοκρατορικό Νόμο περί Νομισματοκοπίας της 9ης Ιουλίου 1873, η Γερμανική Αυτοκρατορία προχώρησε επίσης σε νόμισμα καθαρού χρυσού, ακολουθώντας τη διεθνή τάση. Ο άργυρος είχε έτσι χάσει τη λειτουργία του ως νομισματικό μέταλλο και χρησιμοποιούνταν μόνο για την κοπή διαιρετικών νομισμάτων σε περιορισμένες ποσότητες και με περιορισμένη πληρωτική δύναμη.

Αρχικά, παρέμειναν σε κυκλοφορία τα τάλερα που είχαν κοπεί σύμφωνα με τη Συνθήκη του Νομισματοκοπείου της Βιέννης του 1857 με αξία τριών μάρκων. Ωστόσο, και τα τάλερα τελικά ανεστάλησαν. Αυτή η προοδευτική απονομιμοποίηση των παλαιών αργυρών νομισμάτων είχε σημαντικές συνέπειες για την αγορά αργύρου, με αποτέλεσμα η τιμή του αργύρου να πέσει απότομα. Το 1873-1874, μια λίβρα λεπτού αργύρου διαπραγματευόταν στο Χρηματιστήριο του Αμβούργου προς 85-86 μάρκα. Μέχρι το 1876, η τιμή είχε πέσει στα 72 μάρκα.

Παρ' όλα αυτά, ακόμη και μετά τη δεκαετία του 1870, το ασήμι παρέμεινε πολύ δημοφιλές σε ορισμένα μέρη του κόσμου, όπως στην Αφρική και την Ασία, και ιδίως στην Κίνα και τη Βρετανική Ινδία. Αξίζει να σημειωθεί ότι το Μεξικό συνέχισε να εξάγει εκεί τα ασημένια νομίσματα των οκτώ ρεάλ και η Αυστρία εξήγαγε σε μεγάλες ποσότητες το τάλερ της Μαρίας Θηρεσίας του 1780, το οποίο ήταν ιδιαίτερα περιζήτητο στη Μέση Ανατολή και την Αφρική. Η Γερμανία σκέφτηκε επίσης να επωφεληθεί από αυτές τις σημαντικές ανατολικές αγορές για να απαλλαγεί από το υποτιμημένο ασήμι.

Γερμανικά εμπορικά νομίσματα

Τον Σεπτέμβριο του 1876, ο Adolf Soetbeer (1814-1892), γνωστός καθηγητής και νομισματικός πολιτικός στο Γκέτινγκεν, έστειλε ένα υπόμνημα στην αυτοκρατορική καγκελαρία, στον πρόεδρο της Reichsbank, στη Γερουσία του Αμβούργου και στον διευθυντή του νομισματοκοπείου του Αμβούργου (Hermann Kienitz). Το υπόμνημα πρότεινε την κοπή ασημένιων εμπορικών πλειάδων για την Ανατολή, με λεπτότητα τουλάχιστον 995‰, λεπτό βάρος τουλάχιστον 24,5 g και μέγιστη απόκλιση από το πρότυπο 1‰, με την εγγύηση του Γερμανικού Ράιχ. Παρ' όλα αυτά, το υπόμνημα απορρίφθηκε από τις αυτοκρατορικές αρχές, με το σκεπτικό ότι το εμπόριο με την Ανατολή ήταν πολύ χαμηλό για να δικαιολογήσει ένα ειδικό νόμισμα, και έχοντας ήδη γίνει μάρτυρες ενός παρόμοιου σχεδίου που απέτυχε: του εμπορικού δολαρίου του Χονγκ Κονγκ που απέτυχε το 1868, μόλις δύο χρόνια μετά την καθιέρωσή του. Ακόμη πιο σημαντικό, υπήρχε η ανησυχία ότι αυτά τα εμπορικά νομίσματα θα παραβίαζαν τον Αυτοκρατορικό Νόμο περί Νομισμάτων του 1873, ο οποίος περιόριζε αυστηρά την κοπή ασημένιων νομισμάτων.

Κοπή

Ενώ η Αυτοκρατορία δεν μπορούσε να εκδώσει αυτά τα νομίσματα, η πόλη του Αμβούργου μπορούσε αντ' αυτού να τα εκδώσει. Μια δυνατότητα για την υλοποίηση αυτού του σχεδίου προέκυψε στις αρχές Ιανουαρίου 1877, όταν η εταιρεία Ernsthausen & Oesterley με έδρα την Καλκούτα και το Λονδίνο εξέφρασε το ενδιαφέρον της και ορισμένων συνεργαζόμενων τραπεζών για την εμπορία δολαρίων για την Ινδία με λεπτότητα 994‰ στο νομισματοκοπείο του Αμβούργου, υπό την αιγίδα της Ελεύθερης Χανσεατικής Πόλης του Αμβούργου. Αργότερα την ίδια χρονιά, ο εμπορικός οίκος Friedrich Wilhelm Burchard ενδιαφέρθηκε για την κοπή 3000 piaster για την Κίνα και την Ινδία. Ο Burchhard κατασκεύασε διάφορα πρότυπα στο νομισματοκοπείο του Αμβούργου. Τα πατρόν περιείχαν την κεφαλή της Χαμονίας, τη γυναικεία προσωποποίηση του Αμβούργου, τον καδένα του Ερμή, το οικόσημο του Αμβούργου και το νομισματοκοπτικό σήμα J του νομισματοκοπείου του Αμβούργου. Αργότερα, το 1877, παραγγέλθηκαν από τον Burchard 5459 εμπορικά νομίσματα, τα οποία έφεραν έναν ανεπίγραφο εμπροσθότυπο με την κεφαλή της Χαμονίας και μια επιγραφή στον οπισθότυπο με το βάρος και τη λεπτότητα. Η κοπή αυτή ήταν ελάχιστα γνωστή σε κανέναν εκτός του κύκλου των εμπλεκομένων και η πλειονότητα των κομματιών λιώθηκε στις χώρες προορισμού της Ανατολικής Ασίας.

Πηγή: Πηγή: Πηγή: Α:
Konrad Schneider. 1981. "Die Prägung von Handelspiastern in Hamburg und der Silberüberschuß nach Einführung der Reichswährung 1873". Στο VSWG: Vierteljahrschrift für Sozial- und Wirtschaftsgeschichte, 68(3). Σελίδες 372-383 Αυτόματη μετάφραση

Αυτό το κείμενο έχει μεταφραστεί αυτόματα. Το πρωτότυπο κείμενο είναι:

Historical context

Up to the 19th century, currency in the German states was purely based on silver, with a few exceptions (Bremen, Hannover, Prussia). However, in the 19th century, gold became very popular around the world, particularly in the United States, France, and the United Kingdom, after new large gold mines were established in California and Australia. With the Imperial Coinage Act of 9 July 1873, the German Empire also moved to a pure gold currency, following the international trend. Silver had thus lost its function as a currency metal and was only used for minting divisional coins in limited quantities and with limited paying power.

Initially, the thalers minted according to the Vienna Mint Treaty of 1857 with a value of three marks remained in circulation. However, the thalers were also eventually suspended. This progressive demonetisation of old silver coins had considerable consequences for the silver market, resulting in the price of silver falling sharply. In 1873–1874, a pound of fine silver was traded at the Hamburg Stock Exchange for 85–86 marks. By 1876, the price had dropped to 72 marks.

Nevertheless, even after the 1870s, silver remained very popular in some parts of the world, such as Africa and Asia, and especially in China and British India. Notably, Mexico continued to export there its eight reales silver pieces and Austria exported in large quantities the 1780 Maria Theresia thaler, which was highly sought after in the Middle East and Africa. Germany also considered taking advantage of these important eastern markets to get rid of the devalued silver.

German trade coinage

In September 1876, Adolf Soetbeer (1814–1892), renowned professor and monetary politician in Göttingen, sent a memorandum to the Imperial Chancellery, the President of the Reichsbank, the Hamburg Senate, and the Hamburg Mint Director (Hermann Kienitz). The memorandum proposed the minting of silver trade piasters for the Orient, with a fineness of at least 995‰, a fine weight of at least 24.5 g, and a maximum deviation from the standard of 1‰, guaranteed by the German Reich. Nevertheless, the memorandum was declined by the imperial authorities, on the basis that the trade with the Orient was too low to warrant a dedicated coinage, and having already witnessed a similar project that was unsuccessful: the Hong Kong trade dollar that failed in 1868, only two years after its introduction. More importantly, there was a concern that these trade coins would violate the Imperial Coinage Act of 1873, which strictly limited the minting of silver coinage.

Minting

While the Empire could not issue these coins, the city of Hamburg could issue them instead. A possibility to realise this project came at the beginning of January 1877 when the Calcutta and London-based company Ernsthausen & Oesterley expressed their interest and that of some partner banks in trading dollars for India with a fineness of 994‰ at the Hamburg mint, under the patronage of the Free Hanseatic City of Hamburg. Later the same year, the trading house Friedrich Wilhelm Burchard became interested in minting 3000 piasters for China and India. Burchhard made several patterns at the Hamburg Mint. The patterns featured the head of Hammonia, the female personification of Hamburg, the caduceus of Mercury, the coat of arms of Hamburg and the mintmark J of the Hamburg mint. Later in 1877, 5459 trade coins were commissioned by Burchard, featuring an anepigraphic obverse with the head of Hammonia and an inscription on the reverse with the weight and fineness. This minting was hardly known to anyone outside the circle of those involved and the majority of the pieces was melted down in the East Asian countries of destination.

Source:
Konrad Schneider. 1981. "Die Prägung von Handelspiastern in Hamburg und der Silberüberschuß nach Einführung der Reichswährung 1873". In VSWG: Vierteljahrschrift für Sozial- und Wirtschaftsgeschichte, 68(3). Pages 372-383

Δες επίσης

Διαχείριση της συλλογής μου

Παρακαλούμε συνδέσου ή δημιούργησε έναν λογαριασμό για να διαχειριστείς τη συλλογή σου.

Χρονολογία					VG	F	VF	XF	AU	UNC
Απροσδιόριστη
Χ.Χ. (1877)

Απόκτησε αυτό το νόμισμα

Κανένα μέλος δεν επιθυμεί να ανταλλάξει αυτό το νόμισμα προς το παρόν.

Δείκτης σπανιότητας Numista: 100 Συμβουλές αναζήτησης

Αυτός ο δείκτης βασίζεται στα δεδομένα των συλλογών των μελών του Numista. Κυμαίνεται από 0 έως 100, όπου το 0 υποδειλώνει ένα πολύ συνηθισμένο νόμισμα ή χαρτονόμισμα, ενώ το 100 υποδειλώνει ένα σπάνιο νόμισμα ή χαρτονόμισμα μεταξύ των μελών του Numista.

Αξία μετάλλου: USD 68,26 Συμβουλές αναζήτησης

Αυτή η αξία δίνεται μόνο για ενημερωτικούς σκοπούς. Βασίζεται στην τιμή των άργυρος ανά 2356 USD/kg. Το Numista δεν αγοράζει ούτε πουλάει νομίσματα ή μέταλλα.

Πραγματικό βάρος άργυρος: 0,932 oz

Τρέχουσα τιμή άργυρος: 73,28 USD/oz (δες την τιμή του αργύρου

)

Παρελθοντικές πωλήσεις

Εικόνες	Πώληση	Χρονολογία	Βαθμός	Τιμή πώλησης
	Baldwins of St James's Auction 36 Λοτ 91	25 Ιουν 2019	VF (About extremely fine)	USD 3600,00 (+ προμήθεια αγοραστή)
© Baldwins of St James Ltd

Προβολή πωλήσεων

Συζήτηση ή υποβολή ερώτησης

Συμβολή στον κατάλογο

Τροποποίηση ή προσθήκη δεδομένων σε αυτήν τη σελίδα (στα αγγλικά)
Εγγραφή ενός σετ με αυτόν τον τύπο
Καταχώρισε μία παρελθοντική πώληση σε δημοπρασία
Καταχώρισε ένα παράδειγμα αυτού του τύπου
Διπλασιασμός αυτής της σελίδας (στα αγγλικά)

Για να αναφέρεις αυτήν τη σελίδα: https://numista.com/371791 (αντιγραφή μόνιμου συνδέσμου) Ο μόνιμος σύνδεσμος αντιγράφηκε.
Κοινοποίηση: