1 Zloty - Spoldzielnia "W Jednosci Sila" Rokitno

Πιστωτικό κουπόνι της Πολωνικής Δημοκρατίας του Μεσοπολέμου.
Μετά το τέλος των μαχών με τη Σοβιετική Ρωσία, οι πολωνικές μονάδες τοποθετήθηκαν σε τόπους μόνιμης ανάπτυξης και στις περισσότερες από αυτές άρχισαν να δημιουργούν συνεταιρισμούς, στους οποίους, ως μέτοχοι ήταν αξιωματικοί, υπαξιωματικοί και σε ορισμένες μονάδες οπλίτες, ακόμη και ελεύθεροι επαγγελματίες. στην Ένωση Στρατιωτικών Συνεταιρισμών.
Οι στρατιωτικοί συνεταιρισμοί χρειάζονταν όχι μόνο να ανοίξουν τα καταστήματά τους, τα οποία θα μπορούσαν να παρέχουν στους μετόχους προϊόντα και αγαθά σε σταθερές τιμές, αλλά και να παρέχουν πιστώσεις. Ελλείψει πίστωσης στο συνεταιρισμό, τα μέλη του θα ζητούσαν αγορές με πίστωση από ιδιώτες πωλητές.
Η πίστωση στο συνεταιρισμό οργανώθηκε με τη μορφή πιστωτικού κουπονιού, το ποσό του οποίου καταγραφόταν στο βιβλίο, και αυτά τα κουπόνια συνεταιριστικό κατάστημα, εργαστήριο πωλούσε αγαθά, προϊόντα, υπηρεσίες. Με την είσπραξη του μισθού, κάθε μέτοχος εξοφλούσε το χρέος του και του χορηγούνταν και πάλι πιστωτικό κουπόνι (που επέστρεφε από το κατάστημα στο διοικητικό συμβούλιο του συνεταιρισμού) με καταχώρηση στο βιβλίο.
Έτσι, υπήρχε μια επαναλαμβανόμενη κυκλοφορία κουπονιών, τα οποία εναλλάσσονταν μόνο εντός του συνεταιρισμού αυτής της στρατιωτικής μονάδας.
Τα πιστωτικά κουπόνια ήταν χάρτινα και μεταλλικά. Τα μεταλλικά ένσημα ήταν πιο αποδοτικά, καθώς φθείρονταν λιγότερο στην κυκλοφορία, γι' αυτό και έχουν διασωθεί μέχρι σήμερα ελάχιστα χάρτινα πιστωτικά ένσημα (τα έκαιγαν μετά την ακύρωση) και μεγάλος αριθμός μεταλλικών.
Το κουπόνι, εκτός από την ονομαστική αξία, ανέφερε τον αριθμό και το όνομα της στρατιωτικής μονάδας (όχι πάντα) και περιστασιακά το έτος έκδοσης.
Ορισμένοι στρατιωτικοί συνεταιρισμοί κατά την περίοδο των πιστωτικών ενσήμων (1925-39) τα άλλαζαν, παραγγέλλοντας νέα σετ άλλου τύπου. Οι λόγοι θα μπορούσαν να είναι διαφορετικοί, όπως μια σημαντική απώλεια ή ο εντοπισμός σημαντικού αριθμού πλαστών γραμματοσήμων. Μερικές φορές η αντικατάσταση των χάρτινων ενσήμων που έχουν φθαρεί σε μέταλλο. Και, τέλος, η αντικατάσταση του μάρκου με το όνομα ή τον αριθμό μιας στρατιωτικής μονάδας με μάρκο με το υπό όρους όνομα του συνεταιρισμού, προκειμένου να διαφυλαχθεί το στρατιωτικό απόρρητο, λίγα χρόνια πριν από τη γερμανική επίθεση.
Εκτός από τα κουπόνια με την επιγραφή συνεταιρισμός (SPOLDZIELNIA) και τα οποία προορίζονταν για αγορές στο συνεταιριστικό κατάστημα, πολλές μεραρχίες εξέδιδαν κουπόνια για λέσχες (αξιωματικών και υπαξιωματικών), καζίνο, καντίνες, τεκέδες και άλλα καταστήματα.
Ο κύριος τόπος παραγωγής μεταλλικών μαρκών για τους στρατιωτικούς συνεταιρισμούς ήταν το εργαστήριο του Bronislaw Grabski στο Łódz. Παρήγαγε τη συντριπτική πλειονότητα των μεταλλικών εκδόσεων. token και μόνο το token της μπροστινής πλευράς έπρεπε να κοπεί για κάθε μονάδα ξεχωριστά.
Το πιο δημοφιλές ήταν ένα σετ τεσσάρων ονομαστικών αξιών - 10,20,50 γρόσια και 1 ζλότυ. Κάποιοι παρήγγειλαν δύο και πέντε ζλότυ. μάρκα με ονομαστική αξία 5 γρόσια, είχαν επίσης κοπεί, αλλά είχαν μόνο την επιγραφή "στρατιωτικός συνεταιρισμός" και 5 γρόσια , ώστε να μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε οποιονδήποτε από τους συνεταιρισμούς.