Replica - Roman Cultural Journey Augustus 27 BC - 14 AC

Εκδόθηκε από το 27 π.Χ. έως το 14 μ.Χ.

Νομίσματα του ρωμαϊκού πολιτιστικού ταξιδιού
Οι ελληνικές πόλεις της νότιας Ιταλίας και της Σικελίας εξέδιδαν χάλκινα νομίσματα ήδη από τον 5ο αιώνα π.Χ. Η Ετρουρία ακολούθησε με αργυρά νομίσματα σε ελληνικό στυλ. Οι Ρωμαίοι, ως γεωργικό έθνος, χρησιμοποιούσαν τα ζώα τους ως νόμισμα, ή αργότερα μεταλλικές ράβδους ή χυτό "βαρύ χρήμα" (Aes grave). Η λέξη για το χρήμα, pecunia (=Χρήματα) προέρχεται από το pecus (=Κτηνοτροφία) και στη λέξη Capital (caput = κεφάλι) είναι η ρίζα του κοπαδιού ως μέτρο του πλούτου. Μόλις το 217 π.Χ. ο ύπατος Φλαμίνιος εισήγαγε το αργυρό δηνάριο, παρόμοιο με την ελληνική δραχμή. Ακόμη και η απεικόνιση της θεάς Αθηνάς χρησιμοποιήθηκε ως θεά της πόλης για τους Ρωμαίους. Η Ρώμη έλαβε το 146 π.Χ., μετά τον θρίαμβό της επί του Καρθαγέλου, χρυσό ως πληρωμή αποκατάστασης. Σύντομα θα εξελιχθεί σε κορυφαία παγκόσμια εμπορική δύναμη.
Ο Καίσαρας δανείστηκε 4 εκατομμύρια Sestertien - που αντιστοιχούν σε 1 εκατομμύριο γερμανικά μάρκα (σήμερα περίπου 500.000 ευρώ) για την προεκλογική του εκστρατεία. Στη Ρώμη ένα άτομο μπορούσε να έρθει στην εξουσία μέσω του χρήματος και στο χρήμα μέσω της εξουσίας. Ο Κάιζερ Αύγουστος ήταν εκείνος που αναδιοργάνωσε το χρηματικό σύστημα. Τα χρυσά και ασημένια νομίσματα εκδίδονταν από τον Κάιζερ, αλλά τα "Moneten" από τη Σύγκλητο.
Η μπροστινή όψη των νομισμάτων δείχνει κυρίως το κεφάλι του Κάιζερ, ενώ η πίσω όψη ήταν κυρίως για την προπαγάνδα (εκστρατείες, νίκες, οικοδομές). Το βαρύ Aureus (χρυσός) των 7-9 γραμμαρίων είχε αξία 25 δηναρίων (ασήμι) ή 100 Sestertien (ορείχαλκος). Το σεστερσιέν διαιρούνταν σε 2 Dupondien ή 4 Asse. Ένας τεχνίτης κέρδιζε περίπου 310 δηνάρια το χρόνο, ένας λεγεωνάριος περίπου 225, ένας εργάτης περίπου 120 και αυτό ήταν αρκετό για να καλύψει μια πολύ πενιχρή διαβίωση. Διάσημοι γιατροί ή συγγραφείς έπαιρναν μέχρι και 25.000 δηνάρια το χρόνο. Ένα γουρούνι κόστιζε 60 δηνάρια, μια αγελάδα 200 και ένας σκλάβος 200-1.000. Ο ετήσιος φόρος για έναν Ρωμαίο ήταν μόνο 2 δηνάρια, που αντιστοιχούσε σε ένα ζευγάρι σόλες μπότας.
Κατά τη διάρκεια της ρωμαϊκής ιστορίας υπήρξαν αρκετές υποτιμήσεις του χρήματος. Τον τρίτο αιώνα, ένα δηνάριο περιείχε μόνο 4% ασήμι. Ο Κάιζερ Ντιόκλεταϊν ανακοίνωσε μια μεταρρύθμιση του νομίσματος. Σε αντικατάσταση του υποτιμημένου Aureus, ο Μέγας Κωνσταντίνος εισήγαγε το Solidus ως ένα "αξιοπρεπές" χρυσό νόμισμα. Τα ρωμαϊκά νομίσματα χρησιμοποιήθηκαν σε ολόκληρο τον τότε γνωστό κόσμο. Οι Γερμανοί χρησιμοποιούσαν τα χρυσά νομίσματα κυρίως ως κοσμήματα και όχι ως μέσο πληρωμής.
ARA