10 Dollars - Elizabeth II Great Cormorant; Campbell Islands

Η Νήσος Κάμπελ είναι ένα ακατοίκητο υποανταρκτικό νησί της Νέας Ζηλανδίας και το κύριο νησί της ομάδας των Νήσων Κάμπελ. Περιβάλλεται από πολυάριθμους όγκους, βράχους και νησίδες, όπως το Νησί Ντεντ, το Νησί Φολί (ή Νησιά Φολί), το Νησί Ζανέτ-Μαρί και το Νησί Ζάκεμαρτ, με το τελευταίο να αποτελεί το νοτιότερο άκρο της Νέας Ζηλανδίας. Το νησί είναι ορεινό, με υψόμετρο που ξεπερνά τα 500 μέτρα στα νότια. Ένα μακρύ φιόρδ, το Perseverance Harbour, το διχοτομεί σχεδόν, ανοίγοντας στη θάλασσα στην ανατολική ακτή.

Το Νησί Κάμπελ ανακαλύφθηκε το 1810 από τον καπετάνιο Φρέντερικ Χάσελμπορο της φώκιας Perseverance, η οποία ανήκε στην εταιρεία Campbell & Co. του εφοπλιστή Ρόμπερτ Κάμπελ με έδρα το Σίδνεϊ (από όπου και το όνομα του νησιού). Ο καπετάνιος Hasselborough πνίγηκε στις 4 Νοεμβρίου 1810 στο λιμάνι Perseverance.

Το νησί έγινε βάση για το κυνήγι φώκιας και ο πληθυσμός της φώκιας εξαλείφθηκε σχεδόν ολοκληρωτικά. Η πρώτη άνθηση της φώκιας είχε τελειώσει στα μέσα της δεκαετίας του 19ου αιώνα. Η δεύτερη ήταν μια σύντομη αναβίωση στη δεκαετία του 1820. Η άνθιση της φαλαινοθηρίας επεκτάθηκε εδώ στις δεκαετίες του 1830 και του '40. Στα τέλη του 19ου αιώνα, το νησί μετατράπηκε σε βοσκοτόπι. Η εκτροφή προβάτων ξεκίνησε από το 1896 μέχρι που η μίσθωση, με τα πρόβατα και ένα μικρό κοπάδι βοοειδών, εγκαταλείφθηκε το 1931 ως απώλεια της Μεγάλης Ύφεσης.

Κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, στο Tucker Cove, στη βόρεια ακτή του Perseverance Harbour, λειτούργησε ένας σταθμός παρατήρησης ακτών στο πλαίσιο του προγράμματος Cape Expedition. Μετά τον πόλεμο, οι εγκαταστάσεις χρησιμοποιήθηκαν ως μετεωρολογικός σταθμός μέχρι το 1958, όταν δημιουργήθηκε νέος σταθμός στον όρμο Beeman Cove, μόλις μερικές εκατοντάδες μέτρα ανατολικότερα.

Το νησί αποτελεί μέρος της σημαντικής περιοχής για τα πουλιά (IBA) της ομάδας Campbell Island, η οποία έχει χαρακτηριστεί ως τέτοια από τη BirdLife International λόγω της σημασίας της ως τόπος αναπαραγωγής πολλών ειδών θαλασσοπουλιών, καθώς και των ενδημικών Campbell Teal και Campbell Snipe.

Το 1954, το νησί κηρύχθηκε φυσικό καταφύγιο. Η περιοχή είναι ένα από τα πέντε υποανταρκτικά νησιωτικά σύνολα που έχουν χαρακτηριστεί ως Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς από την UNESCO.