Medal - Accident at Johannistal Zeppelin LZ18

Το LZ 18 πέταξε για πρώτη φορά στις 6 Σεπτεμβρίου στο Φρίντριχσχάφεν, και μετά από μια σειρά δοκιμαστικών πτήσεων πέταξε στο Γιόχανισταλ στις 20 Σεπτεμβρίου για να ξεκινήσει η ναυτική δοκιμή αποδοχής, η πτήση των περίπου 700 χιλιομέτρων διήρκεσε δώδεκα ώρες[2].Η δέκατη πτήση του πλοίου επρόκειτο να είναι μια δοκιμή ύψους και είχε προγραμματιστεί για τις 17 Οκτωβρίου[3].Το αερόπλοιο απομακρύνθηκε από το υπόστεγο του το πρωί, αλλά η απογείωση καθυστέρησε επειδή ένας από τους κινητήρες δεν ξεκινούσε. Η καθυστέρηση των δύο ωρών μέχρι να επισκευαστεί ο κινητήρας επέτρεψε στον πρωινό ήλιο να θερμάνει το υδρογόνο, προκαλώντας τη διαστολή του. Αυτό προκάλεσε την ταχεία άνοδο του αερόπλοιου στα 610 μέτρα, όταν οι τρομοκρατημένοι παρατηρητές στο έδαφος είδαν μια φλόγα να ξεπηδά από το μπροστινό αυτοκίνητο του κινητήρα, προκαλώντας την έκρηξη ορισμένων από τους αερόσακους. Στα μισά της διαδρομής προς το έδαφος σημειώθηκε μια δεύτερη έκρηξη, και καθώς τα συντρίμμια έπεσαν στο έδαφος ακολούθησαν περαιτέρω εκρήξεις καθώς αναφλέγονταν οι δεξαμενές καυσίμων. Τρεις επιζώντες ανασύρθηκαν από τα φλεγόμενα συντρίμμια, αλλά οι δύο πέθαναν λίγο αργότερα και ο τρίτος πέθανε το ίδιο βράδυ στο νοσοκομείο. Συνολικά 28 άνδρες έχασαν τη ζωή τους, μεταξύ των οποίων ο Pietzker και ο νέος επικεφαλής του Τμήματος Αεροπορίας του Ναυαρχείου, Korvettenkapitän Behnisch, διάδοχος του Korvettenkapitän Metzing που είχε σκοτωθεί στο L 1 στις 9 Σεπτεμβρίου. Το ατύχημα συμφωνήθηκε ότι προκλήθηκε από την ταχεία άνοδο που οδήγησε σε εκτόνωση υδρογόνου μέσω των βαλβίδων εκτόνωσης, οι οποίες στα Ζέπελιν της εποχής τοποθετούνταν στο κάτω μέρος των σάκων, χωρίς να υπάρχουν σωλήνες εκτόνωσης για να μεταφέρουν το υδρογόνο που εκλύεται στην κορυφή του πλοίου. Μέρος του αερίου που εκτονώθηκε αναρροφήθηκε στη συνέχεια στο εμπρόσθιο μηχανοστάσιο, όπου αναφλέχθηκε, με αποτέλεσμα η φωτιά να εξαπλωθεί στους αερόσακους.